Contact

Expositie Vrijwilligers in beeld

Maak kennis met de vrijwilligers van Nissewaard!

Cindy Cruden
Zij is een echte spring-in-het-veld; die Cindy! “Ja, ik ben altijd al heel gek op dansen geweest en daarnaast wil ik ook graag met kinderen creatief bezig zijn. Daarnaast heb ik nu ook twee groepen die ik lesgeef in African Dance,” zegt ze met veel enthousiasme.
Maar deze hobby begon eigenlijk heel anders. Toen haar dochter naar de basisschool ging, werd ze hulpmoeder en OC lid op de school. “Toen ik een paar jaar geleden vanuit Rotterdam Nesselande naar Spijkenisse verhuisde, kwam ik ook in het wijkcentrum ‘De Akkers’. Ik hou van creatief bezig zijn, dus ging ik met een groepje kinderen knutselen en ‘Kleding Pimpen’. Want ik vind het leuk om kinderen te helpen. Klagen? En zeggen, dat je het niet kan? Nee; daar hou ik niet van! Dus moet je het gewoon doen!”
Cindy houdt veel van dansen en toen iemand haar vroeg of ze misschien daarin ook les kon geven, zei Cindy direct: “Ja!” Nu heeft ze op woensdagmiddag van 13.00 tot 14.00 uur een groep met kleinere kinderen en van 15.00 tot 16.00 uur oudere kinderen.
De dansjuf: “We oefenden heel goed de verschillende vormen van African Dance. Daardoor treden we nu regelmatig op in Nissewaard, maar ook laatst op een festival in Rotterdam.” Natuurlijk maken de kinderen de bijpassende Afrikaanse kleding helemaal zelf, want dat hoort er wel bij”, zegt ze met stralende ogen.

 

Eva Waasdorp

Toen Eva nog ‘Op Zuid’ woonde, werd ze bijna vanzelfsprekend lid van de oudercommissie van de lagere school waarop haar dochters zaten. Eva: ”Dat heb ik 10 jaar gedaan. Toen mijn jongste van school ging ben ik ermee gestopt. Daar kwam al snel iets anders voor in de plaats. De voetbalkantine van D.H.Z op Varkenoord.” Ze deed er veel bardiensten. Naast haar vrijwilligerswerk werkte Eva Waasdorp ook parttime: “Dat was altijd administratief werk en het zou me later goed van pas komen in mijn vrijwilligerswerk in Spijkenisse!”

Het gezin had ook een vakantiehuisje op het Kruiningergors. Daar werd Eva lid van de Jeu de Boules commissie en ging ze uitstapjes voor en met de gasten organiseren. Dat laatste is iets, wat ze nog steeds doet, want voor het Seniorenbelang Nissewaard organiseert ze nog heel regelmatig dagtochtjes en vakantieweken.

Ongeveer 14 jaar geleden verhuisde Eva Waasdorp naar Spijkenisse en kwam zo in contact met het SWO, waarvoor ze het signalerend huisbezoek ging doen. “Dat werd helaas wegbezuinigd. Maar gelukkig ga ik er binnenkort weer mee aan de slag,” zegt ze. “De gemeente vindt het toch erg belangrijk.” Daarnaast gaat ze heel regelmatig bij een paar Spijkenissers langs, die moeite hebben om de administratie goed bij houden. “Want samen houden we het wel op orde.”

 

Hans Weijmar

Hans is een vrijwilliger, die ervoor zorgt, dat veel bewoners van het Hart van Groenewoud letterlijk weer thuiskomen. Hij is vrijwillig chauffeur van één van de busjes bij de SWO.

Twee middagen in de week zorgt hij dat de bewoners weer thuiskomen na hun bezigheden elders. Iedere woensdag en vrijdagmiddag meldt hij zich bij het kantoor van de SWO in De Markenburg op het Goudenregenplein. Samen met de coördinator en de andere vrijwilligers bekijken ze gezamenlijk, hoe de ritten het best kunnen worden ingedeeld. Dan bestuurt hij, altijd samen met een andere vrijwilliger, één van de SWO-bussen door heel Nissewaard.

Hans doet dit vrijwilligerswerk nog niet zo lang. Sinds zijn pensionering is dit voor hem een prima manier om zijn maatschappelijke betrokkenheid in de dagelijkse praktijk te brengen.

Dit is niet het enige wat Hans op vrijwillige basis doet. Hij is al jaren vrijwillig ‘loper’ bij de buurtpreventie in zijn geliefde wijk Groenewoud, waar hij vele jaren woont. Hans: “Op onregelmatige tijdstippen loop ik, altijd samen met andere lopers, door de wijk. We zijn zeer herkenbaar door het hesje. Op deze wandelingen zien, merken en noteren wij van alles. Dat wordt altijd doorgegeven aan de verschillende instanties. Voor de bewoners geeft het zeker een veilig gevoel.”

 

Harold Joëls

Op een zomerdag in juni 2018 liep ik mijn rondje nèt even anders. Ik nam een vuilniszak mee: borst vooruit en zoveel mogelijk zooi langs de weg oprapen. Sommige mensen staken hun duim op. Anderen keken vreemd. Je gaat toch geen afval van anderen oprapen? Terwijl ik juist dacht: anders blijft het toch liggen?

Plogging is zwerfvuil rapen terwijl je hardloopt. Het zet je aan het denken. Het verzamelen werkt verslavend. Maar ik schrok me ook te pletter: twee volle zakken terwijl ik nog geen uur had gelopen. Als vader van drie zoons wil ik laten zien dat het anders kan en moét. Door naar buiten te gaan, letterlijk in beweging te komen en ook meteen iets goeds te doen voor de omgeving. In je uppie, met vrienden, je buren, je schoolmaatjes, je collega’s of je kinderen… het maakt eigenlijk niet uit.

Met de community PloggingNu maken we een verschil. Ik ben trots dat mensen aanhaken. Mijn droom is dat we nooit meer hoeven te ploggen. En dat je niet stoer, maar een loser bent als je vuil op straat gooit. Dus laten we wat beter voor onszelf, elkaar en de wereld zorgen. Hopelijk blijven we de shit voor.

 

Lieneke Schoonen

Het Skatepark Spike aan de grens van de wijk Groenewoud is het eerste en ook het grootste, openbare skatepark van Nederland in de buitenlucht. Lieneke Schoonen is daar vaak te vinden; niet meer alleen om te skaten, maar ook om de boel een beetje in de gaten te houden. Er was een groepje vrijwilligers, die als vereniging Spiekri het toezicht en onderhoud voor haar rekening nam. Lieneke: “Dat is helaas gestopt en nu ben ik als vrijwillig coördinator actief om de contacten, vooral met de gemeente, te onderhouden.”

Het park staat er al sinds 1996 en er moet binnenkort groot onderhoud en zelfs vernieuwing plaatsvinden. Lieneke: “De gemeente heeft een budget van € 300.000, – beschikbaar. Maar het moet natuurlijk wel op een verantwoorde manier besteed worden.”

Het Spijkenisser skatepark heeft internationaal een goede naam. Regelmatig komen er skaters uit het buitenland op
bezoek. Ook zijn er steeds meer kinderen van de eerste skaters aan de Groenewoudlaan te vinden. Lieneke: “Er heerst nu een echte familiesfeer. We zorgen er met elkaar voor, dat alles netjes blijft. Zo zijn er extra prullenbakken geplaatst die ook regelmatig geleegd worden. We hebben ook gereedschappen om alles netjes te houden.”

Volgend jaar op de Olympische Spelen in Tokyo zal de 26-jarige, in Spijkenisse geboren, Nassim Guammaz deelnemen. Als zesjarig jochie begon hij op het Skatepark. Nu is hij professioneel skater.

 

Gieselle Turkenburg

Gieselle is een van de 6 vrijwilligers die wekelijks voor een groep (oudere) bewoners van de wijk ‘De Akkers’ een heerlijk gevarieerde en vooral voedzame maaltijd kookt. Na haar arbeidzame leven in het onderwijs en de reclassering wilde zij haar grote hobby: koken ook inzetten voor anderen.

Zo raakte ze, via het SWO, betrokken bij de voorbereiding van een gezamenlijke maaltijd, die elke woensdag in wijkcentrum ‘De Akkers’ verzorgd wordt. Dit is tegenwoordig in het kader van het project: Thuis in de Wijk.

“Maar we koken er al wel een paar jaar hoor!” zegt ze. “We zorgen elke week voor een gevarieerd menu. Tegen het eind van het jaar bepalen we een paar thema’s voor het komende jaar. En per maand bepalen we gezamenlijk wat de menu’s voor de komende maand precies zullen zijn.”

De kosten van een maaltijd zijn vijf euro, daar krijgen de 25 à 30 gasten wekelijks een voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht voor. De maaltijden worden door de vrijwilligers voor een groot gedeelte thuis bereid. Helaas is de keuken in het wijkcentrum niet geschikt om daar de maaltijden volledig te bereiden. “Zeker omdat we graag willen, dat alle gasten tegelijk kunnen eten. Het is elke woensdag naast een gezonde maaltijd natuurlijk ook een sociaal gebeuren,” zegt Gieselle. “We zien veel eenzame ouderen, die zo wekelijks met elkaar in contact komen.”

 

Karin Swarts

“Iedereen is van de wereld, de wereld is van iedereen”.

‘Het was een gevoelsoverweging, ik moest mij gewoon aanmelden’.

Karen Swarts is sinds twee jaar actief bij Vluchtelingenwerk Nederland in de gemeente Nissewaard en begeleidt vluchtelingen, met een verblijfsstatus, die in Nissewaard komen wonen bij alle praktische zaken die bij een ” nieuw leven” komen kijken.

‘Ik begin s ’morgens om 09:00 uur. Ons team neemt eerst de agenda door en er wordt besproken of er zaken zijn die met spoed moeten worden opgepakt. Daarna heb ik, tussen 09:30 uur en 16:15 uur, afhankelijk van de drukte, maximaal 6 afspraken met cliënten”.

Karen heeft een band met het Midden-Oosten. Ze is als Nederlandse in Irak geboren en heeft al meer dan 20 jaar goede contacten en vriendschappen met vluchtelingen. ‘Het leukste aan mijn vak vind ik dat je met de begeleiding die je biedt daadwerkelijk het verschil kan maken voor mensen die, in een hele andere samenleving dan dat ze gewend zijn, hun weg moeten vinden’.

Het is niet altijd makkelijk, er zijn soms negatieve reacties van mensen die geen begrip tonen voor vluchtelingen en ook weigeren om met vluchtelingen in gesprek te gaan. Mensen die iedere vluchteling als een potentiële terrorist of profiteur zien. Het doel is om cliënten naar zelfredzaamheid in de Nederlandse maatschappij te begeleiden.

‘Ik heb geen dag spijt gehad van mijn beslissing, het werken voor en met vluchtelingen heeft mijn leven verrijkt en ik heb er ook mooie vriendschappen aan overgehouden’. ‘Het doen van vrijwilligerswerk heeft mijn wereld verrijkt’.

Blijf op de hoogte van ons nieuwste aanbod

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
shape
shape
shape